O Miodach

   Rozróżnia się 3 typy miodów:

  • NEKTAROWE – pozyskiwane z nektaru kwitnących roślin
  • SPADZIOWE – pozyskiwane z produkowanej przez owady (głównie mszyce) spadzi; owady te wysysają sok z liści i gałęzi roślin, przyswajają białka i pozostawiają słodką i lepką ciecz z węglowodanami (nazywaną rosą miodową), którą pszczoły zbierają i przerabiają na miód
  • NEKTAROWO-SPADZIOWE – wytwarzane przez pszczoły częściowo z nektaru i częściowo ze spadzi

   Miody z czasem samoistnie ulegają krystalizacji i nie jest to oznaka psucia lub niezdatności do spożycia lecz naturalnego procesu, który postępuje szybciej lub wolniej m.in. w zależności od rodzaju miodu (najszybciej krystalizują miody rzepakowe). Ogólnie proces ten uzależniony jest od proporcji między zawartymi w miodzie cukrami prostymi: glukozą i fruktozą. Jeśli po skrystalizowaniu, na powrót chcesz otrzymać miód w postaci płynnej, podgrzewaj go w temperaturze nie wyższej niż 40C (najlepiej umieszczając słoik z miodem w wodzie o takiej temperaturze). Podgrzewanie miodu w temperaturach wyższych spowoduje pozbawienie go większości jego naturalnych właściwości, na których nam zależy.

   Z tego też powodu, aby w pełni skorzystać z właściwości miodu, nie powinno się go spożywać w temperaturach wyższych niż 40C. Najpowszechniej rekomendowanym sposobem spożywania miodu jest pozostawienie określonej jego ilości w letniej wodzie na noc, po czym rano po dodatkowym wymieszaniu uzyskujemy gotowy do spożycia napój.

   Wszystkie miody mają pewne wspólne właściwości wpływające na ludzki organizm (np. regenerują w stanach wyczerpania fizycznego i psychicznego), niemniej poszczególne ich odmiany posiadają właściwości szczególnie przydatne w profilaktyce lub kuracjach różnych dolegliwości.

   Różne gatunki miodów są naturalnym suplementem diety, zawierającym mnóstwo cennych dla organizmu człowieka witamin, biopierwiastków, kwasów organicznych itp. Z uwagi na zawartość tych elementów, niektóre osoby rzadko spożywające  miody początkowo mogą być na te gatunki miodów uczulone. Dlatego niezbędnym w takich przypadkach jest konsultacja ze lekarzem. Z tego też powodu w opisach wymieniana jest zawartość poszczególnych gatunków miodów.

   Z uwagi na fakt, że miody w całości składają się ze związków naturalnych, z czasem ich właściwości słabną, dlatego zaleca się wykorzystywanie ich w okresie jak najkrótszym od momentu pozyskania z ula. Praktycznie najwięcej właściwości zachowanych jest w pierwszym roku, a większość z nich zanika po 3 roku, kiedy w miodzie pozostają praktycznie cukry.

   Należy mieć świadomość, iż uzyskanie czystego odmianowo miodu jest często utrudnione, gdyż pszczoły pozyskują nektar ze wszystkich dostępnych w danym okresie pożytków. Jeśli określony pożytek w danym okresie jest dominującym, wtedy wytwarzany miód przejawia cechy typowe dla jednej odmiany (np. lipa, akacja, rzepak). Jeśli natomiast w jednym terminie nałożą się okresy nektarowania kilku różnych pożytków, wtedy wytwarzany przez pszczoły miód wykazuje cechy kilku odmian – w takich przypadkach miody powinny być odpowiednio opisane.